bakkallarda para üstü gerginliği

#10 - july4th.

malum, her gün illaki uğrama ihtiyacı güdülen bi yer bakkallar. süpermarket falan diyenlere en güzelinden bir kafa yolluyorum şimdiden. kahraman bakkal süpermarkete karşılarla büyüdük biz. süperi falan neymiş. neyse her mahallede var bu amcalardan. genç olanlar da var, baba mesleği diyip devam ettiren. onları her gün kutluyorum, özeniyorum, seviyorum. biraz bilgim var meslekle ilgili. herşeyden önce sıkıcıdır bakkal sahibi olmak. akşama kadar oturursun. para üstü saymak büyük keyiftir. bir de arada gelen arkadaşlarla, hocalarla, komşu esnafla çay içmek falan. bu yüzden bakkallar sosyal açıdan çok ilerde insanlardır. insan ilişkilerini çözmüşlerdir. düşünsene, 10 yıl boyunca bir dükkanda oturuyosun, televizyon falan sarmıyo artık seni. yapabileceğin en eğlenceli şey dükkanının yanındaki 2 okuldan çıkıp evlerine dönmeden önce bi uğrayan öğretmenlerle muhabbet etmek. karne alan çocuklara çikolata hediye etmek. küçük bahçende binbir özenle yetiştirdiğin gülleri zamanı geldiğinde kesip karına götürmek. bu kısmı da acı vericidir aslında. eve hep geç dönmek zorundasın. 11 de kapatırsan bakkalı mahallenin gençleri içki içemezler, küfür yersin. gelmezler bi daha. o piçler içip sıçsınlar ben de para kazanıyım diye karını çocuğunu gece yarısından önce göremezsin. oğlun seni görmek için okuldan sonra koştura koştura bakkala gelir. streslidir de bakkal olmak. süpermarkette ekmek 10 kuruş ucuz diye oradan ekmek alan 20 yıllık dostların olur. üzülürsün. hepsi borç batağındadır zaten. malum, 2000'lerde başlayan heryere süpermarket açmalıyız modası bitirmiştir seni. o bakkalı açtığından beri senden alışveriş yapan insanlar veresiye defterine yazacak yer kalmadıktan sonra başka yerlere gitmeye başlarlar. bayramlarda, yılbaşında, işin olduğunda dükkanı kapatamazsın. insanlar ne yer sonra di mi? ne içerler? neden anlatıyorum bunları peki pirim? mutsuzdurlar çünkü. günün insanının en soyut halidirler. stres, alacak, verecek, yozlaşmak, sürekli üzülmek, sorumluluğun mutluluğunun önüne geçmesi..

-(içses: napsam lan şimdi) ııı.. hayırlı işler abi..(dur olm 5 kuruş para üstün var -da.. napıcaz lan)
-(kalsın abi desem..5 kuruşa muhtaç görünücek adam-beklesem...5 kuruş için mi bekliyosun derse ya. gitsem kaçsam hemen.. ya arkamdan bağırırsa..)

bakkalların önleri
hep üzdüler beni.
özledim..